درباره نویسنده
نام مستعار مشهور: استاندال (Stendhal)
نام و نام خانوادگی شناسنامهای (اصلی): ماری-آنری بیل (Marie-Henri Beyle)
ماری-آنری بیل با نام ادبی «استاندال» در شهر گرنوبل فرانسه در خانوادهای بورژوا و سلطنتطلب زاده شد. مرگ زودهنگام مادرش در هفتسالگی و انزجار عمیق از پدر خشکمغز و معلم خصوصی کشیشاش، روحیهای ضد اقتدار و سرکش در او شکل داد. در نوجوانی شیفته ریاضیات و فلسفه شد و همزمان با انقلاب فرانسه راهی پاریس گشت. با عروج ناپلئون به ارتش پیوست و شیفته ایتالیا (میلان) شد؛ سرزمینی که آن را مهد هنر، شور و اصالت میدانست. استاندال شاهدی عینی بر شکوه و سقوط ارتش ناپلئون بود و عقبنشینی زمستانی و خونین از مسکو را تجربه کرد. پس از سقوط ناپلئون و استقرار مجدد سلطنت، استاندال سالها در ایتالیا و فرانسه میان مناصب اداری، روزنامهنگاری و کنسولگری سرگردان بود. او بخش عمده شهرت خود را نه در دوران حیات، بلکه همانگونه که خود پیشبینی کرده بود («حدود سال ۱۸۸۰ درک خواهم شد»)، پس از مرگ و با کشف مجدد نبوغش توسط نویسندگانی چون بالزاک، نیچه، زولا و آندره ژید به دست آورد. او در سال ۱۸۴۲ بر اثر سکته مغزی در خیابانهای پاریس جان باخت و روی سنگ قبرش طبق وصیتش به زبان ایتالیایی نوشتند: «آریکو بیل، اهل میلان؛ زیست، نوشت، عشق ورزید».
نام و نام خانوادگی شناسنامهای (اصلی): ماری-آنری بیل (Marie-Henri Beyle)
ماری-آنری بیل با نام ادبی «استاندال» در شهر گرنوبل فرانسه در خانوادهای بورژوا و سلطنتطلب زاده شد. مرگ زودهنگام مادرش در هفتسالگی و انزجار عمیق از پدر خشکمغز و معلم خصوصی کشیشاش، روحیهای ضد اقتدار و سرکش در او شکل داد. در نوجوانی شیفته ریاضیات و فلسفه شد و همزمان با انقلاب فرانسه راهی پاریس گشت. با عروج ناپلئون به ارتش پیوست و شیفته ایتالیا (میلان) شد؛ سرزمینی که آن را مهد هنر، شور و اصالت میدانست. استاندال شاهدی عینی بر شکوه و سقوط ارتش ناپلئون بود و عقبنشینی زمستانی و خونین از مسکو را تجربه کرد. پس از سقوط ناپلئون و استقرار مجدد سلطنت، استاندال سالها در ایتالیا و فرانسه میان مناصب اداری، روزنامهنگاری و کنسولگری سرگردان بود. او بخش عمده شهرت خود را نه در دوران حیات، بلکه همانگونه که خود پیشبینی کرده بود («حدود سال ۱۸۸۰ درک خواهم شد»)، پس از مرگ و با کشف مجدد نبوغش توسط نویسندگانی چون بالزاک، نیچه، زولا و آندره ژید به دست آورد. او در سال ۱۸۴۲ بر اثر سکته مغزی در خیابانهای پاریس جان باخت و روی سنگ قبرش طبق وصیتش به زبان ایتالیایی نوشتند: «آریکو بیل، اهل میلان؛ زیست، نوشت، عشق ورزید».