درباره نویسنده
در همان سالهای نخست، گلسر با رویکردهای ارتدوکس فرویدی و تمرکز بیمارگون بر روانکاوی گذشته و درمان با شوک و دارو به مخالفت برخاست. او در بیمارستان و سپس در «مدرسه ونچورا برای دختران بزهکار» به عنوان روانپزشک مشاور منصوب شد. در آنجا او فرضیات سنتی را به چالش کشید و نشان داد بزهکاری، افسردگی و انحرافات رفتاری، نه بیماری روانی، بلکه تلاشهایی ناکارآمد و ناموفق از سوی دختران برای کنترل زندگی و ارضای نیازهایشان هستند. این تجربیات زمینهساز انتشار اثر دورانساز او «واقعیتدرمانی» در سال ۱۹۶۵ شد.
گلسر به این نتیجه رسید که ریشه تقریباً تمام مشکلات روانی و رنجهای بشری در یک چیز خلاصه میشود: «ناتوانی در برقراری و حفظ روابط رضایتبخش با افراد مهم زندگی». او در دهههای بعد، هسته تئوریک این دیدگاه را تحت عنوان «تئوری انتخاب» فرمولبندی کرد و آن را به مدارس، کارخانهها و ساختارهای خانوادگی تعمیم داد. او با تاسیس مؤسسه خود تا پایان عمر در سن ۸۸ سالگی در لسآنجلس، به آموزش صدها هزار درمانگر، معلم و مدیر در سراسر جهان پرداخت.