درباره نویسنده
جایگاه علمی و پژوهشی: یکی از برجستهترین مورخان هنر، معماری و باستانشناسی اهل ایالات متحده آمریکا؛ بزرگترین مروج و محقق غربی هنر و معماری ایران در دوران معاصر.
آرتور اپهام پوپ در سال ۱۸۸۱ در رودآیلند آمریکا متولد شد. او تحصیلات خود را در رشته فلسفه و زیباشناسی در دانشگاه براون، هاروارد و کورنل به پایان رساند و مدتی در دانشگاههای براون و برکلی تدریس کرد. سفر او به ایران در سال ۱۹۲۵ نقطه عطف زندگیاش بود؛ او با ارائه سخنرانیهای پرشور و جلب نظر رضاشاه، توانست مجوز ورود غیرمسلمانان به مساجد و اماکن متبرکه تاریخی را جهت عکاسی و مستندسازی اخذ کند. پوپ در سال ۱۹۳۰ «مؤسسه آمریکایی هنر و باستانشناسی ایران» را در نیویورک تأسیس کرد و بزرگترین اثر پژوهشی تاریخ هنر یعنی شاهکار ۱۴ جلدی بررسی هنر ایران (A Survey of Persian Art) را بین سالهای ۱۹۳۸ تا ۱۹۳۹ تدوین و منتشر نمود. وی در سالهای پایانی عمر به دعوت دولت وقت به ایران آمد و سرانجام پس از مرگ در سال ۱۹۶۹، طبق وصیتش در مقبرهای ساحلی در کنار زایندهرود و پل خواجو در اصفهان به خاک سپرده شد.