درباره نویسنده
جایگاه ادبی و تاریخی: از بزرگترین نوابغ و پیشگامان تاریخ رماننویسی جهان، بنیانگذار رئالیسم عینی و روانشناختی، و شخصیتی که با بازتعریف مفهوم «فرم»، رمان را از سطح یک سرگرمی احساسی به عالیترین مراتب هنر زبانی ارتقا داد. آثار و مکاتبات او مانیفست بنیادین مدرنیسم ادبی و الهامبخش بزرگانی چون پروست، کافکا، جویس، ناباکوف و یوسا بوده است.
گوستاو فلوبر در ۱۸۲۱ در روآن و در خانوادهای پزشک زاده شد؛ پدرش جراحی سرشناس و رئیس بیمارستان شهر بود و دیدن کالبدشکافیها و بیماران از کودکی، نگاه بالینی و تشریحگرایانهای به او بخشید. ابتدا در پاریس حقوق خواند، اما پس از حملهای عصبی (احتمالاً صرع) تحصیل را رها کرد و تمام حیات خود را در ملک خانوادگیاش در کروآسه وقف انزوای کاری، ریاضت ادبی و نوشتن نمود.
در سال ۱۸۵۷ با انتشار رمان مادام بوواری، جامعه محافظهکار فرانسه شوکه شد و او و ناشرش به اتهام «توهین به اخلاق عمومی و مذهب» محاکمه شدند؛ با این حال دادگاه او را تبرئه کرد و رمان به نماد یک تحول بنیادین ادبی بدل شد. فلوبر با وجود سالها مطالعه خستگیناپذیر برای آثاری چون سالامبو، تربیت احساسات و وسوسه آنتونیوس قدیس، تا پایان عمر مجرد ماند و سلامت خود را در انزوای سنگین ادبی از دست داد و سرانجام در ۱۸۸۰ در اثر سکته مغزی درگذشت.