درباره نویسنده
نام شناسنامهای: لویی فردینان دتوش (Louis-Ferdinand Destouches).
نام مستعار ادبی: لویی فردینان سلین (سلین، نام کوچک مادربزرگش بود).
جایگاه ادبی و تاریخی: از بزرگترین انقلابیون سبک و زبان در تاریخ ادبیات مدرن فرانسه و جهان، برنده جایزه رنودو (۱۹۳۲) برای شاهکار بیبدیل سفر به انتهای شب. نویسندهای با نبوغ زبانی تکاندهنده که در عین حال به دلیل گرایشهای تند یهودستیزانه، همپیمانی با رژیم ویشی در دوران اشغال فرانسه و رسالههای سیاسی زهرآگینش، یکی از تاریکترین، مطرودترین و پیچیدهترین چهرههای تاریخ ادبیات به شمار میرود.
لویی فردینان دتوش در ۱۸۹۴ در حومه پاریس در خانوادهای از طبقه متوسط رو به پایین زاده شد. در جنگ جهانی اول به عنوان سوارکار به جبهه رفت و به شدت مجروح و دچار ضربه مغزی شد؛ آسیبی که تا پایان عمر همراه با وزوز مداوم گوش و سردردهای مزمن همراهش بود و مدال شجاعت ارتش را برایش به ارمغان آورد. پس از جنگ، در رشته پزشکی تحصیل کرد و پایاننامهاش را درباره ایگناتس سملوایس (پیشگام ضدعفونی در پزشکی) نوشت. او سالها به عنوان پزشک فقرا در حومههای کارگری پاریس خدمت کرد و رنج و فلاکت فرودستان را از نزدیک لمس نمود.
در سال ۱۹۳۲، با نام مستعار «لویی فردینان سلین»، رمان سفر به انتهای شب را منتشر کرد؛ اثری که چون بمبی در محافل ادبی جهان ترکید و تحسین غولهایی چون تروتسکی، آندره ژید و کامو را برانگیخت. با این حال، در اواخر دهه ۱۹۳۰ با انتشار هجونامههای شدیداً یهودستیزانه (مانند چیزخورها) به ورطه انحطاط سیاسی افتاد. پس از اشغال فرانسه و همراهی با حامیان ویشی، در پی پیاده شدن نیروهای متفقین در ۱۹۴۴ ناچار به فرار به آلمان (زیگمارینگن) و سپس دانمارک شد. او در دانمارک به اتهام خیانت دستگیر و زندانی شد. در سال ۱۹۵۱ پس از اعلام عفو مشروط، به عنوان چهرهای مطرود به فرانسه بازگشت و در حومه پاریس (مودون) به طبابت برای مستمندان و نوشتن شاهکارهای سهگانه دوران تبعیدش ادامه داد تا اینکه در ژوئیه ۱۹۶۱ درگذشت.
نام مستعار ادبی: لویی فردینان سلین (سلین، نام کوچک مادربزرگش بود).
جایگاه ادبی و تاریخی: از بزرگترین انقلابیون سبک و زبان در تاریخ ادبیات مدرن فرانسه و جهان، برنده جایزه رنودو (۱۹۳۲) برای شاهکار بیبدیل سفر به انتهای شب. نویسندهای با نبوغ زبانی تکاندهنده که در عین حال به دلیل گرایشهای تند یهودستیزانه، همپیمانی با رژیم ویشی در دوران اشغال فرانسه و رسالههای سیاسی زهرآگینش، یکی از تاریکترین، مطرودترین و پیچیدهترین چهرههای تاریخ ادبیات به شمار میرود.
لویی فردینان دتوش در ۱۸۹۴ در حومه پاریس در خانوادهای از طبقه متوسط رو به پایین زاده شد. در جنگ جهانی اول به عنوان سوارکار به جبهه رفت و به شدت مجروح و دچار ضربه مغزی شد؛ آسیبی که تا پایان عمر همراه با وزوز مداوم گوش و سردردهای مزمن همراهش بود و مدال شجاعت ارتش را برایش به ارمغان آورد. پس از جنگ، در رشته پزشکی تحصیل کرد و پایاننامهاش را درباره ایگناتس سملوایس (پیشگام ضدعفونی در پزشکی) نوشت. او سالها به عنوان پزشک فقرا در حومههای کارگری پاریس خدمت کرد و رنج و فلاکت فرودستان را از نزدیک لمس نمود.
در سال ۱۹۳۲، با نام مستعار «لویی فردینان سلین»، رمان سفر به انتهای شب را منتشر کرد؛ اثری که چون بمبی در محافل ادبی جهان ترکید و تحسین غولهایی چون تروتسکی، آندره ژید و کامو را برانگیخت. با این حال، در اواخر دهه ۱۹۳۰ با انتشار هجونامههای شدیداً یهودستیزانه (مانند چیزخورها) به ورطه انحطاط سیاسی افتاد. پس از اشغال فرانسه و همراهی با حامیان ویشی، در پی پیاده شدن نیروهای متفقین در ۱۹۴۴ ناچار به فرار به آلمان (زیگمارینگن) و سپس دانمارک شد. او در دانمارک به اتهام خیانت دستگیر و زندانی شد. در سال ۱۹۵۱ پس از اعلام عفو مشروط، به عنوان چهرهای مطرود به فرانسه بازگشت و در حومه پاریس (مودون) به طبابت برای مستمندان و نوشتن شاهکارهای سهگانه دوران تبعیدش ادامه داد تا اینکه در ژوئیه ۱۹۶۱ درگذشت.