درباره نویسنده
جایگاه ادبی و فکری: یکی از چهار ستون اصلی پدیده شگرف «بوم آمریکای لاتین» (El Boom Latinoamericano در کنار گابریل گارسیا مارکز، ماریو بارگاس یوسا و خولیو کورتاسار). او بزرگترین کاوشگر ادبی هویت ملی و حافظه تاریخی مکزیک، نویسندهای چندوجهی، دیپلمات و از درخشانترین جستارنویسان جهان اسپانیاییزبان بود که توانست اسطورههای پیشاکلمبی را به فرمهای مدرنیستی روایت پیوند بزند.
کارلوس فوئنتس در ۱۹۲۸ در پاناماسیتی زاده شد؛ چراکه پدرش دیپلمات مکزیکی بود. دوران کودکی و نوجوانیاش در پایتختهای گوناگون جهان از جمله واشنگتن، بوینسآیرس، سانتیاگو و ژنو سپری شد. این جهانوطنی از او چهرهای چندزبانه و آگاه از چشمانداز جهانی ساخت. او در مکزیکوسیتی و ژنو در رشته حقوق و اقتصاد تحصیل کرد و بعدها به عنوان سفیر مکزیک در فرانسه (۱۹۷۵ تا ۱۹۷۷) خدمت نمود، اما در اعتراض به انتصاب یکی از عاملان کشتار دانشجویان تلاتلولکو به عنوان سفیر، از سمت خود استعفا داد.
نخستین رمانش، جایی که هوا صاف است (۱۹۵۸)، پرترهای بیسابقه از کلانشهر مکزیکوسیتی ارائه داد، اما انتشار رمانهای مرگ آرتمیو کروز و آئورا در سال ۱۹۶۲ او را در صف نخست نوابغ رماننویسی جهان نشاند. او در دانشگاههای معتبری چون هاروارد، پرینستون، کلمبیا و کمبریج تدریس کرد و جوایز ارزندهای چون جایزه سروانتس (۱۹۸۷) و پرنس آستوریاس (۱۹۹۴) را دریافت نمود. او تا آخرین ساعات زندگیاش در مه ۲۰۱۲ دست از نوشتن نکشید.