درباره نویسنده
نام مستعار / لقب مشهور: افلاطون (Plato / Πλάτων – به معنای «فراخشانه»، «پهنپیکر» یا «دارای پیشانی و بیانی گشاده»)
نام اصلی و شناسنامهای: آریستوکلس (Aristocles / Ἀριστοκλῆς – به معنای «بهترین شهرت»)؛ نام پدربزرگش که طبق سنت یونانی بر او نهاده شده بود.
افلاطون (آریستوکلس) در یکی از اشرافیترین، متنفذترین و کهنترین خاندانهای آتن متولد شد؛ از تبار پادشاهان باستانی آتن و خویشاوند «کریتیاس»، رهبر حکومت جباران. در جوانی آموزشهای مرسوم اشرافزادگان از جمله کشتی، شعر، موسیقی و تراژدینویسی را فراگرفت، اما با شنیدن صدای سقراط، اشعار و نمایشنامههایش را به آتش کشید و به مدت هشت سال تا دم مرگ سقراط، همراه و شیفته او شد. اعدام سقراط توسط دموکراتهای آتن زخمی التیامناپذیر بر روان افلاطون گذاشت و او را از ورود به عرصه سیاست عملی آتن بیزار کرد. پس از شهادت استاد، سفرهای طولانی دوازدهسالهای را به مصر، ایتالیای جنوبی (آشنایی با مکتب فیثاغورسی) و سیسیل آغاز کرد. پس از بازگشت به آتن، در باغی منسوب به قهرمان اسطورهای «آکادموس»، مدرسه خود یعنی آکادمی را بنیاد نهاد که سردر آن جمله مشهور «هر کس هندسه نمیداند وارد نشود» نقش بسته بود. او دو بار دیگر به دعوت دیون راهی سیسیل شد تا شاه دیونیسیوس دوم را با فلسفه تربیت کند، اما این پروژه با شکست مواجه شد و افلاطون حتی برای مدتی به اسارت درآمد. او واپسین دهههای عمر خود را به تدریس، بازنگری در آرای اولیهاش و نوشتن کتاب حجیم قوانین گذراند و سرانجام در حدود هشتادسالگی در آتن درگذشت.
نام اصلی و شناسنامهای: آریستوکلس (Aristocles / Ἀριστοκλῆς – به معنای «بهترین شهرت»)؛ نام پدربزرگش که طبق سنت یونانی بر او نهاده شده بود.
افلاطون (آریستوکلس) در یکی از اشرافیترین، متنفذترین و کهنترین خاندانهای آتن متولد شد؛ از تبار پادشاهان باستانی آتن و خویشاوند «کریتیاس»، رهبر حکومت جباران. در جوانی آموزشهای مرسوم اشرافزادگان از جمله کشتی، شعر، موسیقی و تراژدینویسی را فراگرفت، اما با شنیدن صدای سقراط، اشعار و نمایشنامههایش را به آتش کشید و به مدت هشت سال تا دم مرگ سقراط، همراه و شیفته او شد. اعدام سقراط توسط دموکراتهای آتن زخمی التیامناپذیر بر روان افلاطون گذاشت و او را از ورود به عرصه سیاست عملی آتن بیزار کرد. پس از شهادت استاد، سفرهای طولانی دوازدهسالهای را به مصر، ایتالیای جنوبی (آشنایی با مکتب فیثاغورسی) و سیسیل آغاز کرد. پس از بازگشت به آتن، در باغی منسوب به قهرمان اسطورهای «آکادموس»، مدرسه خود یعنی آکادمی را بنیاد نهاد که سردر آن جمله مشهور «هر کس هندسه نمیداند وارد نشود» نقش بسته بود. او دو بار دیگر به دعوت دیون راهی سیسیل شد تا شاه دیونیسیوس دوم را با فلسفه تربیت کند، اما این پروژه با شکست مواجه شد و افلاطون حتی برای مدتی به اسارت درآمد. او واپسین دهههای عمر خود را به تدریس، بازنگری در آرای اولیهاش و نوشتن کتاب حجیم قوانین گذراند و سرانجام در حدود هشتادسالگی در آتن درگذشت.