تصویر گوستاو فلوبر
پروفایل نویسنده

گوستاو فلوبر

نام شناسنامه‌ای: گوستاو فلوبر (Gustave Flaubert). جایگاه ادبی و تاریخی: از بزرگ‌ترین نوابغ و پیشگامان تاریخ رمان‌نویسی جهان، بنیان‌گذار رئالیسم عینی و روان‌شن…

درباره نویسنده

نام شناسنامه‌ای: گوستاو فلوبر (Gustave Flaubert).
جایگاه ادبی و تاریخی: از بزرگ‌ترین نوابغ و پیشگامان تاریخ رمان‌نویسی جهان، بنیان‌گذار رئالیسم عینی و روان‌شناختی، و شخصیتی که با بازتعریف مفهوم «فرم»، رمان را از سطح یک سرگرمی احساسی به عالی‌ترین مراتب هنر زبانی ارتقا داد. آثار و مکاتبات او مانیفست بنیادین مدرنیسم ادبی و الهام‌بخش بزرگانی چون پروست، کافکا، جویس، ناباکوف و یوسا بوده است.
گوستاو فلوبر در ۱۸۲۱ در روآن و در خانواده‌ای پزشک زاده شد؛ پدرش جراحی سرشناس و رئیس بیمارستان شهر بود و دیدن کالبدشکافی‌ها و بیماران از کودکی، نگاه بالینی و تشریح‌گرایانه‌ای به او بخشید. ابتدا در پاریس حقوق خواند، اما پس از حمله‌ای عصبی (احتمالاً صرع) تحصیل را رها کرد و تمام حیات خود را در ملک خانوادگی‌اش در کروآسه وقف انزوای کاری، ریاضت ادبی و نوشتن نمود.

در سال ۱۸۵۷ با انتشار رمان مادام بوواری، جامعه محافظه‌کار فرانسه شوکه شد و او و ناشرش به اتهام «توهین به اخلاق عمومی و مذهب» محاکمه شدند؛ با این حال دادگاه او را تبرئه کرد و رمان به نماد یک تحول بنیادین ادبی بدل شد. فلوبر با وجود سال‌ها مطالعه خستگی‌ناپذیر برای آثاری چون سالامبو، تربیت احساسات و وسوسه آنتونیوس قدیس، تا پایان عمر مجرد ماند و سلامت خود را در انزوای سنگین ادبی از دست داد و سرانجام در ۱۸۸۰ در اثر سکته مغزی درگذشت.

اطلاعات تخصصی

نگاه عمیق‌تر به پیشینه و سبک نویسنده

نقش / تخصص
رمان‌نویس، داستان‌کوتاه‌نویس، سبک‌شناس ادبی و نامه‌نگار (نویسنده مکاتبات سترگ ادبی).
دوره فکری / تاریخی
بازه زمانی حیات: ۱۲ دسامبر ۱۸۲۱ (روآن، نرماندی، فرانسه) – ۸ مه ۱۸۸۰ (کروآسه، نرماندی، فرانسه). دوره فکری: سده نوزدهم میلادی؛ عصر گذار از تب‌وتاب احساسی «رمانتیسم» به دقت تجربی «رئالیسم» و پیش‌درآمد جنبش‌های «ناتورالیسم» و «هنر برای هنر» (Art for Art’s sake). دوران حاکمیت امپراتوری دوم فرانسه و ظهور تثبیت‌شده طبقه سرمایه‌دار بورژوا.
کلاستر تخصصی
«جستجوی واژه راستین (Le Mot Juste) و وسواس سبکی»: باور به این‌که برای هر حس، پدیده یا تصویر در جهان تنها یک کلمه دقیق، کامل و بی‌نقص وجود دارد. فلوبر روزها و گاه هفته‌ها صرف تراشیدن یک جمله یا پاراگراف می‌کرد و متن‌ها را با صدای بلند در اتاقش (موسوم به Gueuloir یا فریادگاه) می‌خواند تا موسیقی و ریتم درونی آن‌ها را محک بزند. «ناپدیدگی و بی‌طرفی مطلق مؤلف (Impersonality of the Author)»: قاعده‌ای که فلوبر صورت‌بندی کرد: «نویسنده در اثرش باید مانند خداوند در کائنات باشد؛ در همه‌جا حاضر، اما در هیچ‌کجا مرئی نباشد.» او قضاوت اخلاقی، پندآموزی و دخالت عاطفی راوی را از ساختار رمان مدرن بیرون راند. «بوواریسم (Bovarysme)»: ابداع یک کهن‌الگو و مفهوم روان‌شناختی درباره عارضه فرار از ملالِ واقعیت به جهانِ خیالبافی‌های برگرفته از رمان‌های عامه‌پسند و ناتوانی در سازگاری با جهان عینی.
ملیت
فرانسوی (French)

حوزه‌های تمرکز

تضاد تراژیک میان توهمات رمانتیک انسان و ملال و پوچی واقعیت زیسته. تحلیل بالینی و موشکافانه ریاکاری، ابتذال، کوته‌فکری و فقر فرهنگی طبقه بورژوازی. سرخوردگی نسل جوان پس از انقلاب‌های ناکام سیاسی (به‌ویژه انقلاب ۱۸۴۸ فرانسه). آزمایش پایداری فرم محض ادبی فارغ از جذابیت موضوع («نوشتن کتابی درباره هیچ»).

آثار برجسته

مادام بوواری (Madame Bovary 1857) — قله رمان‌نویسی مدرن؛ تراژدی اِما بوواری و سرخوردگی از زندگی شهرستانی. تربیت احساسات (L’Éducation sentimentale 1869) — شاهکاری جامعه‌شناختی و سرشار از ایهام درباره عشق نافرجام فردریک مورو و سرخوردگی یک نسل هم‌زمان با انقلاب ۱۸۴۸. سالامبو (Salammbô 1862) — رمانی تاریخی و باستان‌شناختی درباره قیام مزدوران در کارتاژ باستان. وسوسه آنتونیوس قدیس (La Tentation de Saint Antoine 1874) — اثری دراماتیک و توهم‌آمیز درباره تقابل ایمان، ارتداد و وهم‌های اگزیستانسیال. سه داستان (Trois Contes 1877) — شامل سه شاهکار کوتاه: یک دل ساده، افسانه ژولین مهمان‌نواز و هرودیاس. بوبار و پکو (Bouvard et Pécuchet 1881 — انتشار پس از مرگ) — هجونامه‌ای ناتمام بر توهم همه‌چیزدانی بشر و حماقت دائمی. فرهنگ ایده‌های پذیرفته‌شده (Dictionnaire des idées reçues) — فرهنگنامه‌ای طنزآمیز از کلیشه‌ها و پیش‌داوری‌های احمقانه طبقه متوسط. مکاتبات / نامه‌ها (Correspondance) — نامه‌های مفصل او به ژرژ ساند، لوئیز کوله و دیگران که معتبرترین درس‌گفتارهای نظریه رمان و فرم به شمار می‌آیند.

کتاب‌های این نویسنده

1 عنوان