تصویر مجید قیصری
پروفایل نویسنده

مجید قیصری

نام شناسنامه‌ای: مجید قیصری. جایگاه ادبی: از شاخص‌ترین، تثبیت‌شده‌ترین و صاحب‌سبک‌ترین نویسندگان نسل دوم ادبیات پساجنگ در ایران؛ نویسنده‌ای که مرزهای میان «اد…

درباره نویسنده

نام شناسنامه‌ای: مجید قیصری.
جایگاه ادبی: از شاخص‌ترین، تثبیت‌شده‌ترین و صاحب‌سبک‌ترین نویسندگان نسل دوم ادبیات پساجنگ در ایران؛ نویسنده‌ای که مرزهای میان «ادبیات پایداری» و «ادبیات داستانی مدرن» را درنوردیده و با بازخوانی عقلانی و انسانی جنگ، اسطوره و تاریخ، به جایگاهی ملی و بین‌المللی دست یافته است.
مجید قیصری در سال ۱۳۴۵ در تهران متولد شد. او در جوانی (۱۳۶۳) به عنوان داوطلب به جبهه رفت و تا پایان جنگ در جبهه‌ها حضور داشت؛ تجربه‌ای که خودش آن را نقطه عطف و شالوده اصلی نویسندگی‌اش می‌داند («اگر جنگ نمی‌رفتم، یقیناً نویسنده نمی‌شدم»). پس از پایان جنگ، تحصیلات خود را در رشته روان‌شناسی در دانشگاه علامه طباطبایی پی گرفت.

او از سال ۱۳۷۲ به تشویق چهره‌هایی چون مرتضی سرهنگی به داستان‌نویسی روی آورد و با انتشار مجموعه داستان صلح و رمان‌هایی چون ضیافت به صرف گلوله و باغ تلو به شهرت رسید. قیصری در کارنامه خود جوایز معتبر داخلی و بین‌المللی فراوانی از جمله جایزه رمان برتر اوراسیا در روسیه (برای سه کاهن) و برگزیدگی بخش رمان هفدهمین جایزه ادبی جلال آل‌احمد (برای سنگ اقبال) را ثبت کرده است. وی همچنین به عنوان دبیر علمی هجدهمین دوره جایزه جلال و داور چندین جشنواره معتبر ادبی فعالیت داشته است.

اطلاعات تخصصی

نگاه عمیق‌تر به پیشینه و سبک نویسنده

نقش / تخصص
داستان‌نویس، رمان‌نویس، مدرس کارگاه‌های داستان‌نویسی، داور جوایز ادبی و دبیر علمی (جایزه ادبی جلال آل‌احمد).
دوره فکری / تاریخی
بازه زمانی حیات: متولد دی ۱۳۴۵ (سوم دی ۱۳۴۵، محله نارمک تهران؛ اصالتاً اصفهانی) – اکنون. دوره فکری: آغاز فعالیت جدی از سال ۱۳۷۲ تا به امروز؛ نسلی که جنگ را به عنوان یک تجربه زیسته عمیق پشت سر گذاشته و در ادبیات مکتوب خود، به‌جای مرثیه‌سرایی یا شعارزدگی، به پرسش‌گری فلسفی و اخلاقی پیرامون جنگ، مرگ، فقدان و هویت پرداخته است.
کلاستر تخصصی
«پدیدارشناسی رنج و خرد انسانی در جنگ (Phenomenology of Suffering and Human Reason in War)»: گسست از کلیشه‌های مرسوم ادبیات جنگ و ترسیم انسان‌ها با تمام نقاط ضعف، تردیدها، تنهایی‌ها و ابعاد خاکستری‌شان. «میان‌متنیت دینی و بازخوانی اسطوره‌ای (Religious Intertextuality and Mythological Rereading)»: پیوند دادن ساختارهای روایی مدرن با کهن‌الگوها، متون کهن مذهبی و ارجاعات اسطوره‌ای (همچون شاهنامه و متون تاریخی). «روایت‌های خرد و مکان‌های مرزی (Micro-Narratives and Liminal Spaces)»: تمرکز بر فضاها، روستاها یا اردوگاه‌های دورافتاده‌ای که در آن‌ها بحران‌های کلان اجتماعی در زندگی روزمره افراد بازتولید می‌شود.
ملیت
ایرانی (Iranian)

حوزه‌های تمرکز

پیامدهای روانی و عاطفی جنگ بر نسل‌های مختلف (پدران و فرزندان، فقدان). بازخوانی تاریخ و اساطیر مذهبی با رویکردی انسانی و غیردوملتی. بحران‌های هویت، مهاجرت ناشی از جنگ و زیست در حاشیه. پیوند ادبیات بومی و روستایی با چالش‌های مدرن.

آثار برجسته

سنگ اقبال (نشر چشمه، ۱۴۰۲) — برگزیده بخش رمان و داستان بلند هفدهمین جایزه جلال آل‌احمد (۱۴۰۳) و کتاب سال. سه کاهن (۱۳۹۲) — برنده جایزه رمان برتر اوراسیای روسیه (۲۰۱۸). شماس شامی (نشر افق، ۱۳۸۷) — روایت واقعه عاشورا از زاویه دید یک شخصیت مسیحی. باغ تلو (نشر علم، ۱۳۸۵) — برنده جایزه مهرگان ادب. نگهبان تاریکی (نشر افق، ۱۳۹۴) — شایسته تقدیر هشتمین جایزه جلال. گور سفید (نشر افق، ۱۳۹۷). برف کهنه، برف نو (نشر افق، ۱۴۰۴) — تازه‌ترین مجموعه‌داستان با محوریت تبعات جنگ و مهاجرت. گوساله سرگردان (۱۳۸۶)، سه دختر گل‌فروش (۱۳۸۴)، ضیافت به صرف گلوله (۱۳۷۹)، جشن همگانی (۱۳۹۵).

کتاب‌های این نویسنده

1 عنوان